Imago – lekcja wyobraźni. Recenzja

ImagoSiła Imago leży w bardzo oryginalnym pomyśle. Owszem, gier z przezroczystymi kartami jest już trochę na rynku. Nie zmienia to jednak faktu, że chyba pierwszy raz wykorzystano je w grze imprezowo-kalamburowej.

W Imago zgadywać bowiem będziemy hasła, które jedna osoba zaprezentuje dzięki przezroczystym kartom. Co na nich znajdziemy? Tak zwane piktogramy. Ikonki. Symbole. Czasem dość jednoznaczne: książka, zegar, człowiek, parasol. Czasem bardziej abstrakcyjne. Najczęściej zmuszeni będziemy wybrać kilka z nich. Złożyć je ze sobą. Dopuszczalne jest nakładanie kart na siebie, poruszanie nimi etc…

Ciekawe? Otóż to! 

Wykonanie

W (na szczęście) niezbyt dużym pudełku znajdziemy przede wszystkim 2 talie kart:

  • jedną z przezroczystymi kartami (61) – do pokazywania 
  • drugą z hasłami (65) – te karty są dwustronne, a na każdej stronie mamy po 8 haseł (jedno- lub wielowyrazowych)

Dodatkowo w pudełku oprócz krótkiej instrukcji znajdziemy też 35 znaczników. Po co? Do liczenia punktów. 

Jak z jakością? Po pierwsze bałem się, że przezroczyste karty będą zbyt miękkie czy elastyczne. Okazało się, że wytrzymują całkiem sporo. I to nawet w rękach dzieci. Poza tym co z rysami? Z uwagi na dość dobry materiał, z jakiego zostały wykonane, nie zauważyłem zbyt wyraźnych śladów po kilku rozgrywkach, które przeprowadziłem. 

IMG_0829

Zasady

Przejdźmy do zasad. Choć już co nieco o nich napisałem na początku. Gra toczy się do momentu, aż każdy z graczy (od 3 do będzie pokazywał dwukrotnie hasło.

Gracze mają niejako narzucone hasła. Na każdej karcie jest 8 haseł (z jednej strony). Kolejny gracz wybiera numer od 1 do 8, który wskazuje hasło. Osoba, która ma pokazywać, może jednak wybrać hasło powyżej lub poniżej wskazanej. Następnie podaje wszystkim kategorię (widoczną ponad hasłem). Nie są one jednak bardzo oczywiste: coś żółtego, pomocnik głównego bohatera…

Dostępne karty

Dostępne karty

Przechodzimy do pokazywania. Aktywny gracz nie może nic mówić. Ma się posługiwać tylko i wyłącznie kartami. Co można:

  • nakładać karty na siebie
  • poruszać kartami
  • robić całe scenki z kart

Nie można:

  • gestykulować
  • nic mówić
  • układać z kart cyfr i liter

Gdy hasło zostanie odgadnięte, zarówno osoba, która zgadła, jak i pokazujący otrzymują po 1 punkcie. Może się też okazać, że pomimo wielu prób hasła nie udało się odgadnąć. Wówczas po prostu przechodzimy do następnej osoby. 

Gramy dotąd, aż każdy z graczy będzie miał możliwość pokazywania dwa razy hasła. 

Kto na koniec będzie miał najwięcej punktów, wygrywa.

IMG_0821

Wrażenia

Przy Imago musimy troszeczkę inaczej uruchomić naszą wyobraźnię. W “normalnych” kalamburach mamy np. kategorię “narysuj”. W takim przypadku nie jesteśmy niczym w zasadzie ograniczeni. Narysować możemy dosłownie wszystko. W Imago dostajemy zaś zestaw kart, w obrębie których mamy się poruszać. Chcemy coś więcej? Zbudujmy to! Połączmy kilka kart! Pojedyncze piktogramy mogą więc być dla nas niejako częścią większej całości.

Co my tu mamy?

Co my tu mamy? Kategoria: Przedmiot

W związku z powyższym dla niektórych może to być początkowo dość trudne. I, o ile zgadywanie nie sprawi raczej nikomu problemów, to pokazywanie może na początku wymagać trochę czasu. Czasem potrzebne będzie najpierw zapoznanie się z kartami i ikonkami, by wymyślić, z czego pokazać nasze hasło.

Jak przystało na grę imprezową wyzwala ona mnóstwo radości – czasem śmiejemy się z zadanego nam hasła, czasem ze sposobu pokazywania, czasem nawet z tego, że ktoś zgadł na podstawie tylko jednej karty. Należy tylko uważać, by przy pokazywaniu nie przedobrzyć: za dużo kart powoduje, że gracze zaczynają się gubić. Czasem 2-3 karty wystarczą. 

IMG_0831

Niestety, może być w Imago tak, że notorycznie będziemy trafiać na trudne hasła. To w kwestii losowości. Nie obrażajmy się jednak wtedy na grę, tylko próbujmy mimo wszystko wytężyć wyobraźnię i choć spróbować coś pokazać. Mimo wszystko uważam, że nie wygrana jest tutaj najważniejsza, tylko po prostu dobra zabawa. 

Jak ze skalowalnością? Nie będzie z pewnością niespodzianki, gdy napiszę, że im więcej graczy, tym lepiej. Bo i ciekawiej, i weselej, i więcej różnych pomysłów. Właściwie to nawet pudełkowe 8 osób wcale nie musi tu być górną granicą. Spokojnie dałoby radę zagrać i w 9, i w 10 osób. Wiadomo, trochę się wtedy czeka na kolejne swoje pokazywanie, ale nawet znaczników z punktami powinno wystarczyć. 

Podsumowanie

IMG_0820

Podsumowując Imago jest bardzo oryginalną wariacją na temat tradycyjnych kalamburów. Nie musimy tu rysować, nie musimy nic mówić. Wystarczy odpowiednio zestawić ze sobą karty. Dużym plusem jest oryginalność – przezroczyste karty, które możemy nakładać na siebie i tworzyć kolejne warstwy. 

Nasuwa się tu oczywiście skojarzenie z inną grą wydawnictwa Rebel, a mianowicie Konceptem. Gry są w pewnym sensie podobne. Wydaje się, że Koncept daje więcej możliwości – w Imago mamy dość ograniczoną pulę kart z piktogramami. Z drugiej strony niewątpliwym plusem tego drugiego jest jego kompaktowość i przenośność. W Imago nie musimy dźwigać całego pudła. Wystarczą właściwie same karty. 

Dodam do tego, że gra może być świetnym narzędziem edukacyjnym. Włącza u dzieci nie tylko zmysł wyobraźni, ale też w pewien sposób zmysł konstruktorski. Gra oczywiście może być świetną rozrywką dla całej rodziny. Nie ma też problemu, by połączyć siły: dorośli i dzieci w poszczególnych zespołach.

Dla mnie Imago to zarówno świetny pomysł, ciekawe hasła, jak i bardzo przyjemna rozrywka. Czegóż chcieć więcej?

Na koniec jeszcze kilka zagadek:

Plusy
  • ciekawy pomysł na zastąpienie tradycyjnych kalambur
  • bardzo interesujące hasła
  • przezroczyste karty naprawdę dobrej jakości
Plusy / minusy
  • wymaga pewnej dyscypliny (nie gestykulujemy, nie mówimy)
Minusy
  • czasami dość trudne hasła i bardzo obszerne kategorie

Ocena: 4.5 Stars (4.5 / 5)

Dziękujemy wydawnictwu Rebel za przekazanie gry do recenzji.

Łukasz Hapka

Tę i wiele innych gier możesz kupić w dobrej cenie w sklepie naszego partnera – planszostrefa.pl.

Podstawowe informacje (na podst. BGG)

NazwaImagine
Autor藤田 真吾 (Shingo Fujita), Shotaro Nakashima, 大木基至 (Motoyuki Ohki), Hiromi Oikawa
GrafikShintaro Ono (大野 森太郎)
WydawcaAsmodee, ボドゲイム (Bodogeimu), Broadway Toys LTD, Cocktail Games, Galápagos Jogos, Gamewright, HUCH! & friends, Moonster Games, Oliphante, REBEL.pl
Rok wydania2015
Liczba graczy3 - 8
Sugerowana liczba graczy Najlepiej w: 8+
Liczba rekomendowana: 3, 6, 7, 8
(6 głosy/głosów)
Czas gry30
Sugerowany wiek min.12 i więcej
Sugerowany wiek min. (wg użytk. BGG)8 i więcej
(3 głosy/ów)
Zależność językowaModerate in-game text - needs crib sheet or paste ups
(1 głosy/ów)
KategoriaDeduction, Party Game, Puzzle
MechanikaActing, Partnerships

Informacje pochodzą z serwisu boardgamegeek.com. Więcej informacji o grze.

Łukasz Hapka

Łukasz Hapka

Jest miłośnikiem gier złożonych. Mimo wszystko sympatią darzy wiele tytułów, niekoniecznie mózgożernych. W kręgu jego zainteresowań są także gry logiczne.
Ulubione tytuły: Race for the Galaxy, Le Havre, Lewis & Clark.
Łukasz Hapka

Latest posts by Łukasz Hapka (see all)