Maskarada Rozszerzenie.Stań się maską. Recenzja

“Co za bal!
Maskarada na sto par – co za bal.
W taką noc odrzuć twarz,
I stań się maską!”

DSC_1957

Koniec średniowiecza, początek renesansu. Religijne procesje, magiczno – rytualna ludowa pobożność. Rosnące bogactwo, rozluźnienie obyczajów, otwarcie na nowe bodźce. Przegrał post z karnawałem. Z procesji rodzi się maskarada. A z niej teatr, balet, opera. I gra.

Niech żyje bal, przedstawienie musi dalej trwać. Maskarada doczekała się zestawu dodatkowych kart – nowych gości. Kto chce się przebrać za żebraka, a kto za mecenasa? Czy to nie biskup chowa się za maską kurtyzany? Spójrz na nią, jeszcze przed chwilą była nekromantką, a już jest poskramiaczem niedźwiedzi – to z pewnością aktorka. Nowe kostiumy – nowe role do odegrania. Jak nowi goście odnajdą się na salonach? Wniosą świeży powiew czy zepsują powietrze?

DSC_1959

Księżniczka skupia się na gromadzeniu błyskotek i odkrywaniu spisków na dworze. Mędrzec wie więcej, bo podejrzał karty. Alchemik, Lalkarka i Hazardzistka nadają grze imprezowego charakteru. Alchemik jak w podaj dalej zmienia właścicieli złota, lalkarka przesadza graczy z krzesła na krzesło, zaś Hazardzistka bawi się w zgaduj-zgadula. Co ciekawe Hazardzistka narodziła się dzięki pomysłowości fanów gry. Próbujcie, może przy kolejnym rozszerzeniu pojawi się w nim wasza postać. Mecenas wspiera rozwój sztuki, wpierw wspierając rozwój samego siebie. Kurtyzana otrzyma co swoje, ale tylko od płci męskiej. Aktorka to postać z wyboru dla osób niezorientowanych w grze. Jeśli nie wiesz, która postać co robi, co teraz zrobić lub co powiedzieć, wystarczy ogłosić się aktorką. I pamiętać co robił poprzedni gracz, bo aktorka świetnie to odegra. Nekromanta bawi się w wykopki. Dopóki nie wykopie Potępionego, bo wtedy sam ląduje w piachu. Potępionego zaproszą na bal osoby, którym śmierć towarzyska i odkrywanie trupów w szafie nie straszne. Sam nigdy się nie ujawnia. Gdy ty odsłonisz jego maskę, spojrzysz w oblicze samej śmierci. Potępiony wprowadza większą niepewność i emocje w grze oraz eliminacje z niej graczy. Nikt już tak chętnie nie będzie skory do odkrywania czyjeś karty. Żebraczka różni się od swojej wersji z podstawki, teraz rzeczywiście żebrze po ludziach. Poskramiacz Niedźwiedzi jest tak tajemniczy, że nawet on sam nie wie co robi. Trzynasta karta, Uzurpator, pojawił się już wcześniej, jako karta promocyjna. Ostatnia karta, Cmentarz, to pole do popisu dla Nekromanty. Wyciąga spod niej nowe postaci. Taka liczba postaci, w połączeniu z dotychczasowymi, może przyprawić nowych graczy o zawrót głowy. Do tego żetony informujące jakie postaci biorą udział w grze są nieczytelne. A karty są podpisane w języku angielskim.

DSC_1961

 

Gra jest z pewnością znana planszówkowym estetom. To kontynuacja stylu z Cytadeli i Maskarady. Karty wielkości sporego smartfona okraszone artystycznymi, eleganckimi, wysmakowanymi grafikami. Każda z nich jest inspirująca, łechtająca wyobraźnię. Szczegóły oddają konwencje epoki, przenoszą nas do pałacowej sali tanecznej. Aby nie popsuć wizerunku kart, trzeba rozważyć ich zakoszulkowanie. Granie bez zabezpieczenia może skutkować poczęciem niechcianych uszkodzeń. Uszkodzona karta to znaczona karta, co w grze blefu ma niebagatelne znaczenie.

Zasady gry się nie zmieniły. Każdy ma przed sobą jedną zakrytą kartę. Nikt nie wie jaka to karta. W swojej turze można ją podejrzeć, podmienić lub ogłosić co kryje (bez jej ujawniania). Gdy ogłosimy kim jesteśmy korzystamy ze zdolności zadeklarowanej postaci. Każda postać jest inna, ale korzyści jakie dają sprowadzają się do dwóch rzeczy. Dodanie punktów zwycięstwa lub poznanie/zamiana tożsamości. Niestety nasza chęć wzbogacenia się z pewnością wzbudzi zawiść jakiegoś gracza i zechce nam przeszkodzić. Aby to zrobić musi nas zdemaskować. Ogłasza, że to on jest tym, za kogo my się podajemy. Nadchodzi chwila prawdy, obydwoje ściągacie maski. Jeśli ktoś z was rzeczywiście jest tym kimś, wykonuje jego akcję. Kłamca traci punkt zwycięstwa.

DSC_1960

Brzmi jak banalna imprezówka. Otóż nie. Trzeba kilka partii, by oswoić się z graniem w ciuciubabkę. Nie wiemy kim jesteśmy i kim są inni, ale twierdzimy, że wiemy, dopóki ktoś nas nie przyłapie, choć on sam nie wie kto jest kim. Dziwaczne. Sprawę komplikuje fakt, że do ujawnienia czyjeś tożsamości trzeba ujawnić własną i powinna ona być tą, którą u kogoś negujemy. Dlatego czasem możemy kłamać w żywe oczy i nikt nas nie przyłapie na gorącym uczynku, bo nie ma “dowodów”. Wiem, że nie wiesz kim jesteś, ale nie zaneguję tego, bo sam nie wiem kim jestem. Oszustwo doskonałe. Nie dajcie się zwieść etykietce gry imprezowej. To gra perfidna, oparta na kłamstwie, w której zwycięstwo odbywa się kosztem innym. To gra, która oddaje esencję spisków, zdrad, intryg i walk – pod maską dobrej zabawy. Prosta mechanika przekłada się na rozgrywkę obfitującą w podejrzenia, insynuacje, zagadki i niepewność.

DSC_1962

Rozszerzenie kosztuje tyle co wersja podstawowa. W popularnej sieci salonów jego cena wynosi 60,99 zł. Kart jest tyle samo, trzymają wysoki poziom, ale czy wnoszą coś nowego? Czy warto zapłacić drugi raz za to samo? Gdyby to było “to samo”, to pewnie zależałoby to od tego, jak bardzo polubiliśmy to “samo”. Ale Rozszerzenie to nie to samo. To dalej gra szybka i niezobowiązująca, po której można wrócić do imprezowania. To wciąż gra oparta na negatywnej interakcji, kłamstwie i prowokacji. Z tym, że teraz jeszcze bardziej. Wywalanie graczy z ich stołków, ujawnianie ich tożsamości wszystkim tylko nie im, usuwanie z gry, zmuszanie do hazardu i perfidne zabieranie ciężko uciułanych punktów zwycięstwa. Chyba nie muszę mówić jak bardzo irytujące to jest? Nie bardziej, niż satysfakcjonujące jest robienie tego samego innym. Rób bliźniemu swemu co tobie niemiłe!

Plusy
  • Jeszcze wredniejsza
  • Jeszcze żywsza
  • Jeszcze bardziej emocjonująca
Minusy
  • Nowi gracze mogą pogubić się wśród tej ilości postaci
  • Konieczność zakupu protektorów

Ocena: (5 / 5)

Dziękujemy wydawnictwu Rebel za przekazanie gry do recenzji.

Tomasz Sokoluk

 

Podstawowe informacje (na podst. BGG)

NazwaMascarade Expansion
AutorBruno Faidutti
GrafikJérémy Masson
WydawcaAsterion Press, Repos Production
Rok wydania2014
Liczba graczy2 - 13
Sugerowana liczba graczy Najlepiej w: 13+
Liczba rekomendowana: 5, 6, 7, 8, 9, 11
(7 głosy/głosów)
Czas gry30
Sugerowany wiek min.10 i więcej
Sugerowany wiek min. (wg użytk. BGG)10 i więcej
(4 głosy/ów)
Zależność językowaNo necessary in-game text
(3 głosy/ów)
KategoriaBluffing, Expansion for Base-game, Medieval, Party Game
MechanikaMemory, Variable Player Powers
RozszerzeniaMascarade

Informacje pochodzą z serwisu boardgamegeek.com. Więcej informacji o grze.