Iluzja. Kto ma lepsze oko? Recenzja

Warning: simplexml_load_string(): Entity: line 1: parser error : Start tag expected, '<' not found in /home/u238694/domains/boardtime.pl/public_html/wp-content/plugins/meeple-like-us-boardgamegeek/bgg.php on line 268

Warning: simplexml_load_string(): Error is in /home/u238694/domains/boardtime.pl/public_html/wp-content/plugins/meeple-like-us-boardgamegeek/bgg.php on line 268

Warning: simplexml_load_string(): ^ in /home/u238694/domains/boardtime.pl/public_html/wp-content/plugins/meeple-like-us-boardgamegeek/bgg.php on line 268

Warning: simplexml_load_string(): Entity: line 1: parser error : Start tag expected, '<' not found in /home/u238694/domains/boardtime.pl/public_html/wp-content/plugins/meeple-like-us-boardgamegeek/bgg.php on line 268

Warning: simplexml_load_string(): Error is in /home/u238694/domains/boardtime.pl/public_html/wp-content/plugins/meeple-like-us-boardgamegeek/bgg.php on line 268

Warning: simplexml_load_string(): ^ in /home/u238694/domains/boardtime.pl/public_html/wp-content/plugins/meeple-like-us-boardgamegeek/bgg.php on line 268

Gier bazujących na spostrzegawczości nie ma wcale tak dużo, z drugiej strony (zwłaszcza na półkach dla dzieci) – wcale nie ma aż tak mało. Tytuł Iluzja niejednemu z pewnością będzie się kojarzył raczej z filmem. Swoją drogą naprawdę całkiem niezłym. Może niejednemu skojarzy się z iluzjami optycznymi. A jak jest naprawdę? Co skrywa się w tym niepozornym czarnym pudełeczku? Czy Wolfgang Warsch (autor m.in. Rzuć na tacę, The Mind czy Karczmy pod Pękatym Kuflem) zaskoczy nas kolejny raz?

Informacje o grze

Wykonanie / Zasady

Pudełeczko z grą można określić jako skromne. W końcu w środku znajdziemy same karty i instrukcję. Wszystko utrzymane jest w stonowanej czarnej kolorystyce. Jakość kart jest właściwie standardowa.

Zasady przypominają poniekąd znaną serię Timeline. Zacznijmy jednak od tego, co mamy na kartach. Na każdej z nich mamy z jednej strony ilustrację, z drugiej zaś procentowy skład rysunku: jaki procent mamy tam koloru niebieskiego, czerwonego, żółtego i zielonego.

Pytanie, które będzie nam towarzyszyło przez całą grę, to gdzie danego koloru jest więcej. Gracz ma do wyboru:

• dołożyć kolejną kartę do ciągu (z uwzględnieniem koloru wskazanego przez strzałkę), czyli jeśli uważam, że niebieskiego na właśnie dokładanej karcie jest procentowo najwięcej z całego zestawu ilustracji, to dokładam ją na końcu
• zakwestionować obecny ciąg – jeśli układ procentów nie jest rosnący, wówczas gracz wytypował poprawnie i otrzymuje punkt, jeśli wszystko było poprawnie, wówczas punkt otrzymuje gracz siedzący przed nim

Gramy tak aż do momentu, gdy jeden z graczy otrzyma 3 punkty – wówczas on właśnie wygrywa. Proste? Zdecydowanie. I rzeczywiście przypominające pomysł z serii Timeline.

Wrażenia

Iluzja to lekki i prosty tytuł. Zasady są tak proste, jak się tylko da. Dołóż albo zakwestionuj. Sprawdź się w spostrzegawczości. Kilka rozdań i koniec gry. To może jeszcze raz? Czemu nie? W końcu to szybka gra.

Co może w grze się podobać? Ciekawe ilustracje. Jest ich naprawdę sporo, niektóre potrafią przysporzyć trochę problemów, jeśli chodzi o skład procentowy kolorów. Z drugiej strony po paru rozgrywkach możemy zacząć grać na automacie. Za to różnorodnych układów w każdej rozgrywce będziemy mieli pod dostatkiem. Kart jest wystarczająco, by przez kilka (-naście?) rozgrywek karty się nie powtarzały.

Co może w grze się nie podobać? Prostolinijność. Brak głębi. Niektórzy lubią proste tytuły. Gra podoba się dzieciom. Nada się jako wypełniacz, do szybkich rozgrywek. Z drugiej strony po kilku partiach chciałoby się czegoś więcej.

Mam tu jeszcze jeden dość istotny minus. Punkty w grze są przyznawane tylko przy zakwestionowaniu poprawności ciągu. Jeśli więc gracze w perfekcyjny sposób będą układać karty, wówczas gra może okazać się niemożliwa do skończenia. Zwłaszcza gdy nikt ostatecznie nic nie zakwestionuje. Z drugiej strony pomyłka daje punkt poprzedniej osobie. Czy słusznie? Ostatecznie w niektórych rozgrywkach mogę grać dobrze i nie otrzymać żadnego punktu. Mimo wszystko przy tak prostym tytule nie ma co szukać dziury w całym. Szybka rozgrywka jest? Jest. Proste zasady są? Są. Do tego mamy jeszcze poręczne pudełko, ciekawą oprawę graficzną i przystępną cenę.

Podsumowanie

Iluzja to wręcz błyskawiczny filler. Świetnie nada się na wkręcenie kogoś w gry. Zagrać w to może każdy, zasady są do wytłumaczenia w pół minuty. Nada się na wypełnienie czasu oczekiwania na posiłek, gracza czy nawet ruch w cięższych grach Warto podkreślić, że do gry przyda nam się choć trochę spostrzegawczości.

Ocena: (3 / 5)

Dziękujemy wydawnictwu FoxGames za przekazanie gry do recenzji.

Łukasz Hapka